سلام

شروع کردن هم حس قشنگیه

شرمنده ام
 گفته بودم 
 دست بر دیوار دور آن ور دریا می زنم
و تا هزاره ی شمردن چشم می گذارم 
 گفته بودم
 غبار قدیمی تقویم را
 از شیشه های شعر وخاطره پاک نمی کنم
 گفته بودم
 صدای سرد سکوت این سالها را
 با سرود و سماع ستاره بر هم نمی زنم
 اما دوباره دل دل این دل درمانده
 تو را میهمان سایه گاه ساکت کتاب و کاغذ کرد
 هی
 همیشه همسفر حدود تنهایی
 بگذار که دفتر دریا هم
 گزینه ای از گریه های گاه به گاه من باشد
...

خداکنه شروع و پایان خوبی داشته باشم

نوشته شده در شنبه 1387/09/16ساعت 0:23 توسط قلم| |